Ah Nefis Şiiri - Yunus Emre
img
Yunus Emre Ah Nefis
Girdim Aşkın denizine bahrılayın yüzer oldum
Geştediben denizler Hızır'layın gezer oldum

Cemalini gördüm düşte çok aradım yazda kışta
Bulamadım dağda taşta denizleri süzer oldum

Sordum deniz malikine ırak değil salığına
Girdim gönül sınığına gönülleri düzer oldum

Viran gönlüm eyledim şar bunculayın şar nerde var
Haznesinden aldım gevher dükkan yüzün bozar oldum

Ben ol dükkan-dar kuluyum gevherler ile doluyum
Dost bağının bülbülüyüm budaktab-n gül üzer oldum

Ol budakta biter iman iman bitse gider güman
Dün gün isim budur heman nefsime bir tatar oldum

Canım bu tene gireli nazarım yoktur altına
Düştüm ayaklar altına topraklayın tozar oldum

Tenim toprak tozar yolca nefsim iltir beni önce
Gördüm nefsin burcu yüce kazma aldım kazar oldum

Kaza kaza indim yere gördüm nefsin yüzü kara
Hümeti yok resul'lere bentlerini bozar oldum

Bu nefs ile dünya fani bu dünyaya gelen hanı
Aldattın ey dünya beni işlerinden bezer oldum

Yunus sordu girdi yola kamu gurbetleri bile
Kendi ciğerim kanıyla vasf-ı halim yazar oldum
ÜYE
loading...

YORUMLAR (12)

Off ne müthiş bir final. Aşki yazarlar ,tarifini bilmeden. Sanarlar marifet gözde kaştadır. Nefsini iman ettirene ,aşk başkadır . Ciğeri kalem olanın ,misrasindan kan damlar. Rahmetle anıyoruz
1 1
Ben Sana Mecburum Ben sana mecburum bilemezsin Adını mıh gibi aklımda tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sana mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor Bu şehir o eski İstanbul mudur? Karanlıkta bulutlar parçalanıyor Sokak lambaları birden yanıyor Kaldırımlarda yağmur kokusu Ben sana mecburum sen yoksun Sevmek kimi zaman rezilce korkudur İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur Tutsak ustura ağzında yaşamaktan Kimi zaman ellerini kırar tutkusu Birkaç hayat çıkarır yaşamasından Hangi kapıyı çalsa kimi zaman Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor Durup köşe başında deliksiz dinlesem Sana kullanılmamış bir gök getirsem Haftalar ellerimde ufalanıyor Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem Ben sana mecburum sen yoksun Belki Haziranda mavi benekli çocuksun Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor Ne vakit bir yaşamak düşünsem Bu kurtlar sofrasında belki zor Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden Ne vakit bir yaşamak düşünsem Sus deyip adınla başlıyorum İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin Hayır başka türlü olmayacak Ben sana mecburum bilemezsin.. Attila İlhan
3 2
Aşk sihirli bir kutu. Hızır da olsan ulaşamıyorsun.Nefis o kadar tutarlı ki seveni toprak bile yapıyor. "nefsin yüzü kara" derken o kadar güzel izah ediyor ki sonunun ne olacağı belli değil! Nefsin sonu kendi ciğer kanıyla halim yazar oldum. derken nefse ödenen bedeli çok anlamlı bir şekilde izah ediyor.Şiirin yüceliği şiirsel güzelliği mükemmel. Yazara rahmet dilerim. saygılarımla.
1 3
Yunus Emre demek yetiyor kalbimizi ferahlatmaya...
2 3
şairimize ALLAH rahmet eylesin
23 3
bu şiir de hiç noktalama işaretleri kullanılmamış. acaba var mı noktalama işaretleri
23 30
Bu nefs ile dünya fani bu dünyaya gelen hanı Aldattın ey dünya beni işlerinden bezer oldum
31 23
''AH NEFİS''BİZİM YUNUS EMREMİZ AH.EĞER GÖNLÜMÜNÜZ YANLIZ ALLAH C.C İSE MURADI,BİR NEFES BİLE TERK EYLEMEMELİ NEFS İLE CİHADI.
30 17
Cemali düşte değil de, gerçekte-ten gözü ile görseydin halin nice olurdu. Hz. Musa gibi bayılırmıydın, yoksa Hz. Muhammed SAV gibi sevinirmiydin sevgili Yunus.
29 15
Yunusların izindeyiz..onlara can kurban...
15 11