Dağların Kaçak Kızı Şiiri - Deniz Ekrem
img
Deniz Ekrem Dağların Kaçak Kızı
Sabah mahmurluğunda bir kan!
Dünyanın hüzünlü sesinin akıntısına kapılmıştı
Kahramanca son verilmiş bir hayat bırakıp,
Yıkıntılardan geriye...!

Yüzümüzün siperi onurlu dağlardı
Keskin bakışlı uçurumları silah silah!
Kederli gövdelerimizin kalkanı kayalıklar....

Sürgünde geçen yıllar
Turnalarının göçüp gittigi yerdi aslında.

Kayıpsız gölgeler olsada cehennem,
Cennetin bir ucuydu parmaklarımıza sardığımız tetik yerine,
Elmadan bir ısırık alamasakta!

Bir başına düşünmek seni derken,
Delicesine kendime;
Saçının bir teli bile düşmedi düşlerimde!

Duyumsadığım ses,
Nefesin olsa gerek Dağların Kaçak Kızı,
Yoksa alır mıydım hiç elime bu boşluğu bu vakit,
Yüregimde paramparça olur muydu kaçak bir sızı?

Ne acıdır bu kadar yalnızken,
Birde sen olmamak,
Yürüyüp gittim,
Uçurum kenarlarını eziyor adınlarım,
Adımlarımda sende çoğal desem
Düşmeli işte!
Öfkeli bir gökgürültüsü gibi...

Kayıp uçurumdan aşağıya bir taş olup
Yıldırımdan daha keskin hızla çakılmak....

Bir kuru dal yapıp savaşı,
Çıtlatıyor bütün çocuklar ateş yakarak,
Korkusuz binlerce minik el-ler-in-de eriyor şarapnel parçaları!
Öldürüm silahlarını dilimliyor gözlerinin keskin bıçaklarıyla,
Katledilmeyi siliyor,faili meçhulleri gömüyor gibi...

Bu gülen çocukların yanakları gerilmiyor boşuna,
Dağların Kaçak Kızı saçlarını savur,çocuklar gülüyor,

İnan bana,
Sözüm o ki:

Yine bir yerlerde bir savaş ölüyor!
ÜYE
loading...

YORUMLAR (1)

Tek kelimeyle muhteşem. Yüreğinize sağlık...
0 0